بهــــار رنگ ندارد  صفــــــــاي چشــــم تو را

حيــــاي شــــرم ندارد حيــــاي چشــــم تو را

نشسته ام به تماشـــا و شرح خواهم  داد

براي پنجـــره ها ماجــــراي چشـــــــم تو  را:

هزار رنگــــــي  چشمــــان سبــــز و يكرنگت

نمونه كرده به هستــــي فضاي چشم تو را

درون آينــــــــه منظــــــــومه ايست تو در تو

چگونه كشــــف كنم ناكجاي چشــــم تو را؟

نفس كشيدم و يك عمــــر با تمــــام وجــــود

درون سيــــنه فشــــردم هواي چشم تو را

غرور عشــــق و مسلمــــاني ام اجازه نداد

كه نقــــد جان بفروشــــم بهاي چشم تو را

خوشـــــــا به حال دو مژگــــان سرمه آلودت

كه كرده اند ضمــــانت بقــــاي چشـــم تورا

  *

مگر دو مصــــــــرع موزون روي چشمــــانت

نكرده شاعــــر هستي خداي چشم تو را؟،

...بدون هيــــچ ســــوالي به قصــــر ها ببرند

فرشتگــــان مقــــرب فنــــاي چشـــــم تو را.


(بابك حسين زاده برجويي)