X
تبلیغات
. - شعرکوتاه
.


*پرواز دلفین ها*


بی پر، پریدن

شاید به زعم خاکیان

                            جزو محالات است؛

           اما...

                   هیچ می دانید؟

دریا خوشش می آید از پرواز دلفین ها...



امروز نقد، فرداها هم نقد (-:

الهه تاجیک زاده آریایی




مرا می بینی و می گذری...

درختی نشسته در پاییز

یا که نیمکتی در عبور از یک پارک.

من ولی هنوز

درترافیک "تو"

گیر کرده ام!

رویا ابراهیم نژاد

     

       1

    

      حرف ها رهایم نمی کنند،

       می خواهم با زبانی حرف بزنم

                                که اصلا حرف ندارد؛

                                                بوسه!

   

         2

 

       نگاهت

               بوی بوسه می دهد

       چشمانت را نبند!

   

          3


نیازی نیست تکرارش کنی

گاهی چشم ها
                    بهتر حرف می زنند!


مهدی شادخواست


آن قسمت سانسور شده ما بودیم

منظره ی دو ایستاده

 مشتی شی داغ

وحرف های خیس...

ومی دانستیم

تراکم شنود و نگاه

از سطر سوم صفحه ی 61

تا سطر 11 صفحه ی 68 یعنی چه!؟


حالا دلمان می خواهد

توی قطار بولونیا به میلان

نشسته باشیم

 و در چشم مسافران تنها بچسبیم

ان گاه پیاده شویم

در مه شبانه ی ایستگاه های بی دغدقه

و هیچ کس و هیچ کس؛ ضرر نکند

 و ما هم ضرر نکنیم...

وسعت اله کاظمیان دهکردی



قصه عشق من و تو

ليلي نداشت

هر دو مجنون !

....................

ماه هم

 نبوده هرگز

اينقدر كه تو ماهي!


 فرشید کیوانداریان


چشمانت را


چگونه بنویسم؟


وقتی


زیباتر از 


اشعار من اند!


فرشید کیوانداریان


نوروز را

دوست دارم

فقط

براي بوسيدنت...

 

**********

 

نه آدم ها

نه فرشته ها

نه خدا؛

نمي خواهم هيچكس

دوستت بدارد

بگذار

بار اين مسئوليت را

فقط من

 به دوش بكشم...

 

**********

 

به باختنم داد

فرشته ايي كه

روي وفایش

 با خودم

شرط بسته بودم.!

 

فرشید کیوانداریان


همه جا را سفيد كرد

جز روزگار

كارگر روز مزد را

برف امسال!


**********

در نبودنت هم

معجزه ميكني

نيستي و

نفس ميكشم هنوز...


**********

بودن يا

نبودنت

چه فرقي ميكند

همين كه دلت

 پيش من نيست

يعني

رفته ايي...


 فرشید کیوانداریان

بیا بیفتیم تاق باز

جهان فراموشمان کند

 

بنگریم به ابرهایی که

                   شبیه ارزو هامان هستند

وگوش دهیم به

           نامفهومی ی صداهای اطراف....

بیا از تیر ماه بخواهیم

           الو های ما را سرخ کند

و جای بلدرچین ها را

                       نشانمان دهد...

بیا کمی خوابمان بیاید

و هم چنان که به

          سپیدی ی دره ها خیره شده ایم

        رود خانه های داغ

       از روی ما عبور کنند.....

وسعت اله کاظمیان دهکردی

بعد ازتــــــــــو

آن آدم هميشگي نخواهم بود

مگر

كسي شبيه تو را

پيدا كنم...

 

 ٫٫٫

 

به كعبه چشمانت

مشرف شده ام

خدا قبول كند

اين بار

مجنون تر از هميشه!

 

 ٫٫٫

 

نه غزل

نه قصيده

نه طـــرح

به تو كه مي انديشم

همه اشعارم

سپيد مي شوند...


فرشید کیوانداریان

رویای من ؛ غمگین است

 چشم های تو

             قطره های باران اند که

                  سنگ های نفیس را شکل داده اند

و صدای تو

     ادامه ی پرندگان عاشقی ست که

                           منقرض شده اند...

من رو به اجداد تاریکم

              پارو می زنم

   با ستارگانی که شکل دوست داشتن هایم هستند

و می فهمم  هنوز

    کدورت این رویا

       از اشک های توست

من از نگاه ری کرده

             به تو ؛ پناه می برم

              به تو؛ که در اقیانوسی از گریه و حرف

             به سمت من می ایی...

و من خلاصه ی ترس هایم را می تکانم

                           به سمت تو

                         بر خلاف باد و ثانیه

                              پارو می زنم....

وسعت اله کاظمیان دهکردی

شعر نخست

با تو

   روزی بی موقع ام

که از یاد برده

           الان باید ؛ شب باشد...



شعر دوم

هزار صلوات

   قفل می کنم بر لب

    تو نیت کن به دیدنم بیایی...



شعر سوم

من شاعر نبودم

رفت و امدهای چشم تو

           شاعرم کرد....

وسعت اله کاظمیان دهکردی

 

alt

۱

دست از سرم بردار

آنچه دل را می‌تکاند

          دست نیست

                  عشق است!

۲

جاده ها را کوتاه می‌کنم

ماه را 

      در چشم‌هایم می‌گذارم

          تا تو را نزدیک‌تر ببینم!

 

۳

جاده ها

        لبخند دشتند

و کوه

    دیگر نماد فاصله نیست

خنده ات را بفرست

تا من

       قلبم را ایمیل کنم!

........................................

مهدی شادخواست

سحر ،

مترجم نگاه آبی ات ،

- همان پرندۀ سپیدبال

که از زلال نغمه های روشنش

سرور می چکد-

چنان مرا به بزم  نور می برد

که از خودم و هر چه غیر تو

رها شوم

و مثل قطره ای زلال

از ابر تیرۀ زمان

جدا شوم!


ــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن:

با سلام و درود!

خوشحالم از بودن در بین " ما چند نفر" ؛

به راستی که ،"ما " ، چه واژۀ  مقدس و متبرکی است!


حس چشمه - نبض احساس زمین -

تا همیشه  در شما جاری... همین!

صدیقه محمدجانی


اشکها

         حصار تنهایی اند

که در شمارش معکوس زندگی شراره های حسرت را خاموش می کنند

و رقص شانه ها وحدت میان درد و گریه است 


در حریم عشق این نشان بودن است


م ریحانه نوری(آفتاب)

  1- بالا ببرید مرا             
                  خالی ام کنید                         
                                از حجم زمین
و تهی وارگی ام را             
                       به دار بیاویزید
 میان
     حجم خالی یتان                             
                    که مرا باد میخورد...



2- کاش زمین جاذبه نداشت

  آنگاه  

     تمام سیبها     

              بی حوا می ماندند...




  3- لبهای دار         

                در قوس هلالی یشان

به تو     

       لبخند می زنند

باید   

    به مرگ خندید...




4- چه سمفونی عجیبی دارد                                

                                        لمس دستهای تو

وقتی که

        تارهای مرا می نوازی                                   

                             با سازهای همیشه گی  ات

من   

     کوکِ دستهای تو ام...       

                                                 

                                                                         سمانه ترحّمی یوسفی


1- هنوز هم کودکم
میان شانه های سمجِ روزگار...


2-زمین بوی تعفن می دهد

  از بس که آدم می خورد...


3- هوای پرواز دارم

آسمان آزادی را...


4- شعرهایم عقیم شده اند

دیگر با لالایی من خوابت نمی برد...


5- باید سزارین کنی

این کلمات نارس را...


6- نقاشی ام کن

در قاب خالی چشمانت...

                                                            سمانه ترحّمی یوسفی 


ابر واژه هام به اتاقت

                                      چسبنده و گنگ

                   ملافه ی سپید گریه است

پلکی بزن به جهان

تا جمله های خیس بریزند

تا شکل چشمان تو بهتر مشخص شوند....


وسعت اله کاظمیان دهکردی


فقر...


در سیاهی شب


               گم میشود


بیچاره پدر...


کسی سرخیِ سیلی اش راندید


احمدکردزنگنه

 

 

رود تشنه بود

با عکسِ رویِ ماهِ تو در قابِ آبِ خود

سیراب شد

 

م ریحانه نوری (آفتاب) 


گلدان دلتنگی ام

بغض که میکند

شبانه هایم را

درآن میکارمــ

کمی گریه کافیست

تا عاشقانه هایم گل کند...

احمدکردزنگنه



 
        سيب

افتادن كه عيب نيست
 
سيب كه افتاد
 
افتاد قانون جاذبه

                   بر سر زبان‌ها
 
مي‌گويند:
 
"وقتي كه آب سربالا مي‌رود..."
 
اما نترس

      قورباغه‌ها ديگر
                           از نفس
                                       افتاده‌اند!

م.شادخواست

چند شعر كوتاه

1
وقتي كه مي‌نشيني
 
 پرندگان پر مي‌كشند
 
 و عشق مي‌‌آيد
                       تا پاي پنجره!

                   
2
خانه ها و ديوارها را

                      خراب مي‌كند
 
 چيزي برجا نمي‌‌گذارد
 
دو پايش را در يك كفش كرده
 
 مي خواهد قلبت را

                       تسخير كند
 
كودك
        امپراتوري كوچك است!


3  
شوخي ندارد
 
بر ميز مي‌كوبد و
 
دستور مي‌دهد...
 
اين شير             

          شير مي‌‌خواهد!



4

همه جا هست

كافي‌ست خم شوي و

آن را برداري

پول نه

       شعر را مي‌گويم!


5

 
وقتي كه رفتي
 
دل  آب شد
 
 و آب
          آتش...
 
نمي‌دانم
 
به گل آب دادم يا دسته‌گل به آب؟
 

دارم

 بی خود،

با خود ،حرف میزنم،

شعر میگویم

وقتی که حرفی برای گفتن

ندارم!

سید جمال دردارپور

سینه ام

 پر از سرهای بریده ایست

که خیابان به خیابان 

رد خون به جا می گذارند

و هر شب 

گرگ ها مرا بو می کشند

تا خواب هایم را پاره پاره کنند.

پوپک ریاضی


(1)

خس خس نفس هایت

خواب راازمژه هایم ربوده اند


سالهاست

نشسته ایستاده ای



(2)

ردپایت را دویده ام


چشمانم از نفس افتاد


کجای جغرافیای من ایستاده ای؟


(3)


پرچم صلح بالا رفت

 

اما هنوز اتاقم محاصره ی


سربازان و تانک های چینی پسرم است

..............

دانیال رحمانیان

 

نـيـسـتـی و                                                                                                         

دريـای دلـم                                                                                                       

خـاكـسـتـريـسـت.

بـانـوی پايـيـزی ام،!                                                        

عـشـق بـازی مـی كـنـد                                                    

خـواب بـكـارتـت                                                                 

پـشـت پـرچـيـن شـعـرهـايـم.                                                      

اه،برای حـرفـهـايـی كه                                                                 

می مـيـرنـد                                                                 

درهـم اغـوشـی شـيـشـه وسـنـگ. 

عصمت موسوی

دعوت به ناهار

      حرفی بود برای دلتنگی

     وقتی هیچ بزرگراهی،  به خانه ات نمی رسید

    من

     فلسطینی ی تنهایی بودم که


       در اسراییل نرسیدن ها

                         درد می کشیدم....     

وسعت الله کاظمیان دهکردی

ســـــــــوگـــوا ر شده اند

                                   خـــوشـه هــــا ی  گـــنـــد م.

شـا يـــــــــد٬

   بـــــه  خـــــــــــــــــــوا ب

                                   رفـــــتــــه ا نـــــــــد

                                                         د ا س هـــــــــا. 

عصمت موسوی
                     

    قلبت را به من ببخش

  قول میدهم امانت دار هر تپشش باشم

ستاره میرزایی

از ابتدا هرچه که گفتم تو بوده ای      

تا انتها هر چه بگویم توئی فقط


ستاره میرزایی

پـلـك  مـی زنـنـد ،

                        تـــو را

                              ا ز كـوچـه  پـس كـوچـه هـا ی چـشـم هـا.

تـــــــــــــــا

ســكـوت ،

                     شــكـلـی ا ز

                                 شــنــيــد ن  بــا شــد ....

عصمت موسوی

 مچم را

  ساعتی که از تو می گذشتم...

  گرفت..!!

راضیه ممبنی


همیشه فکر می کردی

عاشق گلدان بلوری ام هستم.

نه!

از جمع کردن

خرده شیشه ها

بی زارم!


رویا ابراهیم نژاد


خاموش شدم

وقتی که

تکلیفم

روشن شد


سیدجمال دردارپور

در گـيــــــرو دار وحــشــت

 

                               ســكـــوت .

تــــا  كــــجـــا،

 

قــــــــــد  مـی كــــشـــــد

 

                             ســـرابـــی  كـــه  ســهـــم  مـــاســــت .


سیده عصمت موسوی

دانــــه هــــايـــــی

 

كـــــــــه

                   تــــشــيــيـع   مـی شـــونـــــــد.

 

در ،

 

خــواب  كــــدام  مــــورچــــــه

 

ســــــــــــــبــــــــز

 

                    خــــــواهـــــنـــــــــد  شــــــــــــد  .


سیده عصمت موسوی


گوش که نداشته باشی


چه فرقی می کند


درد دل


با دل درد!


راضیه ممبنی


چشم ها؛


چارحبه ذغال سرخ اند اکنون


تا گونه ها؛ گیر می کنند,بر هم


ابرها و غازهای مهاجر


از روی ما عبور می کنند...


ماحالا


دور از هم


به ماه اردیبهشت


خیره شده ایم...


وسعت اله کاظمیان دهکردی

مرا در بقچه ی آفتاب بپیچید

بوی نااااااااااااااا میدهد تنم

 

م.ریحانه نوری (آفتاب)

    چه جسارتی میخواهد

     بخش کردن

    ص

    دا

    قت

   زیر این سقف کاذب

    شبنم فرضی زاده


از ازل در قبله اول

به نیت ابد مبعوث شدم 

     

و منتظر تا سیالی سپید،

بر گوشه ام لنگر بیاندازد

یا عادت

مرا نشکفته

در رخوتی درد آور

میان جریان سرخ

رها کند تا همیشه


پژمان روشن طبری(شبگرد)


 فریب نخور  !!!!

    چشمانم هذیان می گویند...


صدیقه کردزنگنه


به اثر پروانه ای ایمان آوردم

با آتش کشیده شدن دل

یک آن

بعدِ بال زدن اندیشه ات

برای من

از بی انتهای شعله


پژمان روشن طبری(شبگرد)91/11


جاده یعنی :

بی انتها ترین بن بست

        

پژمان روشن طبری (شبگرد )(هیچیز) 91/1


تنهاست

خدایی که

سایه ندارد...


صدیقه کردزنگنه

در زنای عبور تو

با چشم های من،

اشک

بر دار مژگان است

و جان

در گودال تاوان


تو دیگر سنگ نپران


پژمان روشن طبری (شبگرد)


دست می کشم از تو                                                                                                                                         دریا راه می افتد                                                                                                       ساحل تویی کشیده و خیس                                                                                                           با اسکله و کارگران برشته                                                                                                      با مرغ های شلوغ                                                                                                                            دور می شوید....                                                                                                                                    وسعت اله کاظمیان دهکردی

 


دلم ترکید

از دانه دانه ی بهشتی اش خون می چکد

 

م ریحانه نوری (آفتاب)

 

 

نیازی نیست بیایی

اینجا آسمان دلم دریاست

زمین را سیراب می کند

 

م ریحانه نوری (آفتاب)

جاده را متهم به سیاهی

محکوم

محکم لگد مال نکنید


من مرگ "مادرم فروغ"را

از چشم او نمی بینم..........


داودمحمدی نیا(روشن)


آنگاه که قلم در ناخودآگاه دفترم می غلتد

تمام شاعران در من متولدمی شوند

ومن می فهمم که

مرد هم گاهی مادر می شود......


داود محمدی نیا(روشن)